تر و گرانتر از فرود آمدن تير به آنان است . جنگ موته و انگيزه‌هاى وقوع آن در اوايل سال هشتم هجرى در بيشتر نقاط عربستان امنيت نسبى حاكم بود و نداى توحيد به بسيارى از نقاط گسترش يافته بود و ديگر خطر چندانى از ناحيه مشركان قريش در جنوب و يهوديان در شمال عربستان ، مسلمانان را تهديد نمىكرد . از اين رو پيامبر صلّى اللّه عليه و آله تصميم گرفت كه مرز نشينان شام رابه آيين اسلام فراخواند به همين منظور « حارث بن عمير ازُدى » را به وسيله نامه اى به دربار فرمانرواى شام كه فردى به نام « حارث بن ابى ثمر غسّانى » بود ، اعزام كرد . سفير پيامبر ( ص ) وارد مرز يمن و شام شد « شرحبيل » كه فرماندار سرزمينهاى مرزى بود ، از ورود وى جلوگيرى كرد و او را در دهكده موته دستگير نمود و وقتى از نامهء پيامبر ( ص ) مطّلع شد ، دستور داد كه با دست و پاى بسته او را به شهادت رساندند . مقارن اين جريان ، حادثه جانگداز ترى رُخ داد و تصميم پيامبر ( ص ) را براى ادب كردن مرز نشينان شام ، كه آزادى تبليغ را از مبلّغان اسلام سلب نموده و ناجوانمردانه آنان را كشته بودند ، جدّى تر ساخت . جريان از اين قرار بود كه در ماه ربيع سال هشتم « كعب بن عمير غفارى » از طرف پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مأموريت يافت كه به همراه پانزده نفر ديگر به سرزمين « ذات اطلاح » كه پشت وادى القرى قرار گرفته بود ، ( سرزمين ذات اطلاع و وادى القرى در مرز شام قرار داشت ) روانه شود و اهالى آنجا رابه آيين اسلام و توحيد دعوت نمايد هنگام ورود به آن سرزمين ، با مخالفت شديد مردم روبرو شدند و ناچار به جنگ و ستيز پرداختند در اين جريان مناديان توحيد در محاصره كامل قرار گرفتند و تا مرز شهادت از خود مقاومت نشان دادند وهمگى آنها شهيد شدند و فقط يكنفر از آنها كه با بدن نيمه جان در ميان كشتگان افتاده